Οργανισμικός Μετασχηματισμός ή Οργανισμικός Επαναπροσδιορισμός;

Τι Είναι Οργανισμική Γήρανση και τι Πρέπει να Γίνει γι’ Αυτό;
25 Αυγούστου, 2020
Διαχείριση της Στρατηγικής Διαδικασίας για Οργανισμικό Μετασχηματισμό
3 Ιανουαρίου, 2021
Τι Είναι Οργανισμική Γήρανση και τι Πρέπει να Γίνει γι’ Αυτό;
25 Αυγούστου, 2020
Διαχείριση της Στρατηγικής Διαδικασίας για Οργανισμικό Μετασχηματισμό
3 Ιανουαρίου, 2021

Υπάρχει αλλαγή και μάλιστα επιταγχυνόμενη! Κι οι οργανισμοί δε μπορούν παρά να προσαρμοσθούν σ’ αυτήν ή ακόμα καλύτερα να την οδηγήσουν. Γιατί αν δεν το κάνουν αυτό οι ίδιοι, θα το κάνουν οι ανταγωνιστές τους. Και τότε τα πράγματα σίγουρα θα γίνουν πιο δύσκολα. Τουλάχιστον έτσι διδάσκουν σχεδόν όλα τα βιβλία διοίκησης επιχειρήσεων. Αλλά αυτό δεν φαίνεται πλέον να είναι αρκετό…

Η ταχύτητα με την οποία συμβαίνει η αλλαγή αλλά και το μέγεθός της, έχει καταστήσει την ανάγκη ανάπτυξης της ικανότητας των οργανισμών για διαχείριση και ταυτόχρονα για ένταξή της μέσα στο ίδιο το DNA τους, πιο επιτακτική από ποτέ. Πολύ απλά, οι οργανισμοί είναι απαραίτητο να μετασχηματίζονται και να προσαρμόζονται διαρκώς, αν θέλουν να επιβιώνουν και να προκόβουν. Αν όμως η ταχύτητα και το μέγεθος της αλλαγής έχει καταστήσει το διαρκή μετασχηματισμό των οργανισμών περισσότερο από απαραίτητο, τότε η αλλαγή που μπορεί να επιφέρει μια κρίση σαν κι αυτήν μιας πανδημίας απαιτεί κάτι πολύ περισσότερο από αυτούς. Κι αυτό συμβαίνει γιατί, πολύ απλά, η αλλαγή, εκτός από γρήγορη και μεγάλη, έχει πλέον καταστεί και τραυματική.

Οι οργανισμοί είναι τόσο καλοί όσο η ικανότητά τους να επιλύουν τα προβλήματά τους και μάλιστα πιο γρήγορα από ότι ο ανταγωνισμός τους. Τουλάχιστον έτσι ίσχυε μέχρι σήμερα. Οι νέες συνθήκες όμως αυξάνουν τις απαιτήσεις πάνω τους με τρόπο επιτακτικό κι απόλυτο. Η διαφορά με το παρελθόν είναι πως, πολύ απλά, η τραυματική αλλαγή καθιστά τα προβλήματα που οι οργανισμοί πλέον αντιμετωπίζουν υπαρξιακά. Και δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά όταν απειλούνται πλέον όχι απλά οι ίδιοι οι οργανισμοί αλλά κι ολόκληροι κλάδοι ή ακόμα χειρότερα κι ολόκληρες αγορές. Ως αποτέλεσμα της νέας φύσης των προβλημάτων που θα πρέπει να αντιμετωπίζουν κάτω από τις συνθήκες αυτές, αποκτά ιδιαίτερη σημασία οι οργανισμοί να μάθουν, όχι μόνο να λύνουν όλο και μεγαλύτερα προβλήματα όλο και γρηγορότερα από τον ανταγωνισμό τους αλλά και να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά καταστάσεις πέρα από κάθε φαντασία. Πολύ απλά πρέπει να μάθουν να επαναπροσδιορίζονται!

Η αποδοχή της νέας κανονικότητας είναι κεντρικής σημασίας στην όλη διαδικασία. Το κανονικό του χθες πολύ απλά δεν θα είναι και το κανονικό του αύριο. Κι είναι σπουδαίο οι οργανισμοί να παύουν έγκαιρα να τ’ αρνούνται αυτό και ν’ αναζητούν διαρκώς τρόπους επαναπροσδιορισμού της ίδιας τους της ταυτότητας. Κεντρικής σημασίας στην όλη διαδικασία είναι το ερώτημα του γιατί θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν στο μέλλον και στο πλαίσιο αυτό είναι απαραίτητος γι’ αυτούς ο εντοπισμός μιας νέας αποτελεσματικότητας σε διαρκή βάση. Η επιχειρηματικότητα λοιπόν αποκτά ακόμα πιο ιδιαίτερο ρόλο στο μέλλον. Και είναι σαφές πως στο πλαίσιο της εξεύρεσης μιας νέας αποτελεσματικότητας οι οργανισμοί θα πρέπει να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ανάγκη για εστίαση και στην ευελιξία. Η πιθανότητα κατάρρευσης ολόκληρων κλάδων κάνει απαραίτητο το άνοιγμα της συζήτησης σχετικά με το σε τι ένας οργανισμός αποφασίζει να εμπλακεί και σε τι όχι και γιατί. Η ταχεία προσαρμογή σε συνθήκες τραυματικών αλλαγών απλά επιβάλλει την ανάγκη εμπλοκής σε μια πιο ευρεία περιοχή δραστηριοτήτων.

Παράλληλα καθίσταται απαραίτητη η εξέταση και η υιοθέτηση από τους οργανισμούς νέων business models, μιας και η ανάγκη για αντιμετώπιση τραυματικών γεγονότων στο περιβάλλον, που όπως φαίνεται θα συμβαίνουν όλο και πιο συχνά, κάνει απαραίτητη την αλλαγή της συμπεριφοράς του κόστους. Αν και το σταθερό κόστος σε μια σχετικά προβλέψιμα ανερχόμενη αγορά θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερη αποδοτικότητα, σε μια βίαια μεταβαλλόμενη δε μπορεί παρά να μην αποτελεί μια καλή επιλογή. Έτσι, η αλλαγή της συμπεριφοράς του κόστους και η υιοθέτηση μεθόδων που το καθιστούν μεταβλητό καθίσταται πολύ σημαντική. Παράλληλα αυξάνεται η ανάγκη διατήρησης περισσότερο ρευστών στοιχείων του ενεργητικού.

Η ανάγκη επαναπροσδιορισμού των οργανισμών, ειδικά στο πλαίσιο μιας πανδημίας, καθιστά επιτακτική την διασφάλιση ενός υψηλού επιπέδου κοινωνικής συντήρησης. Η εργασία από απόσταση συνήθως, σε κανονικές συνθήκες, εγείρει θέματα που αφορούν στον έλεγχο και στην παραγωγικότητα των ανθρώπων τους. Παρόλα αυτά, έχει αρχίζει να διαφαίνεται ένας υποβόσκων εκφυλισμός των σχέσεων τόσο μέσα όσο και ανάμεσα σε οργανισμούς. Κι αυτό τείνει να καταστεί ένα σημαντικό πρόβλημα. Η ανάγκη για προαγωγή της κοινωνικής συντήρησης με άλλους τρόπους είναι πλέον προφανής κι αυτό φαίνεται πως θ’ αποτελέσει μια σημαντική πηγή προβληματισμού για το μέλλον.

Είναι σαφές πως τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι οργανισμοί σήμερα ξεπερνούν τα κλασσικά προβλήματα του παρελθόντος αφού είναι ταυτόχρονα πιο πολύπλοκα και πιο πιεστικά. Η ανάγκη λοιπόν, όχι μόνο για διαρκή μετασχηματισμό αλλά τελικά για επαναπροσδιορισμό τους αρχίζει πλέον να γίνεται ορατή. Κι αυτό θα γίνεται όλο και πιο πιεστικό κι όλο και πιο ζωτικής σημασίας όσο η αλλαγή επιταγχύνεται κι όσο αυτή καθίσταται πιο βίαιη και τραυματική!