Πώς Εξυγιαίνονται οι Οργανισμοί;

Κρίσεις κι Επικλήσεις Αξιών
23 Αυγούστου, 2020
Γ. Καραδήμας Σύμβουλος επιχειρήσεων
Ρωτώντας τις Σωστές Ερωτήσεις ή Δίνοντας τις Σωστές Απαντήσεις;
25 Αυγούστου, 2020
Κρίσεις κι Επικλήσεις Αξιών
23 Αυγούστου, 2020
Γ. Καραδήμας Σύμβουλος επιχειρήσεων
Ρωτώντας τις Σωστές Ερωτήσεις ή Δίνοντας τις Σωστές Απαντήσεις;
25 Αυγούστου, 2020

Ο κόσμος έχει γίνει πιο ανταγωνιστικός από ποτέ. Κι αυτή είναι μια τάση που συνεχώς επιταχύνεται. Ο ρυθμός αλλαγής είναι τόσο γρήγορος που οι εταιρείες μπορεί εύκολα ν’ αποσυνδεθούν από το περιβάλλον τους, να χάσουν την ανταγωνιστικότητά τους, να υποχωρήσουν και τελικά να πεθάνουν. Οι ηγέτες καλούνται όλο και πιο συχνά να σώσουν τους οργανισμούς από το θάνατο, τις περισσότερες φορές με γρήγορο και τραυματικό τρόπο. Παρά τις προσπάθειές τους, ωστόσο, δεν είναι πάντα επιτυχημένοι.

Η εξωτερική αποσύνδεση, που σημαίνει την αποσύνδεση μιας εταιρείας από το περιβάλλον της είναι το αποτέλεσμα της εσωτερικής αποσύνθεσης, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε οργανισμική γήρανση και τελικά σε παρακμή. Οι οργανισμοί μπορούν, για διάφορους λόγους, να γίνουν σκληρωτικοί κι εσωστρεφείς κι όταν συμβαίνει αυτό, συμβαίνει πως, γι’ αυτούς, αυτό που λαμβάνει χώρα εσωτερικά είναι πιο σημαντικό από ότι συμβαίνει στην αγορά. Υπό τέτοιες συνθήκες, ο οργανισμός κινείται πιο αργά από το περιβάλλον του ή προς μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση ή ακόμα και τα δύο. Ωστόσο, κανείς ή ίσως μερικοί από τους ηγέτες της φαίνονται να νοιάζονται. Τα συγκρουόμενα συμφέροντα κι οι πολιτικοί συνασπισμοί εξαντλούν την ενέργεια και καταστρέφουν τον οργανισμό. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, ο ηγέτης του οργανισμού μπορεί να κάνει το καλύτερο που μπορεί, αλλά οι προσπάθειές του είναι εις μάτην. Αυτός ή αυτή μπορεί να λαμβάνει τις σωστές αποφάσεις μόνο και μόνο για να διαπιστώνει ότι δεν φαίνονται να εφαρμόζονται. Αισθάνεται απλά ότι ο οργανισμός έχει τη δική του θέληση. Αποφασίζει κι ενεργεί σαν ν’ αγνοεί τη θέληση και τις προσπάθειες του ηγέτη του. Τελικά, ο ηγέτης του οργανισμού μπορεί να βρει τον εαυτό του έξω από τον οργανισμό να αναρωτώμενος τι έχει συμβεί... Συνήθως, μέχρι τότε, θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει προσπαθήσει να μετακινήσει τα κουτιά στο οργανόγραμμα αρκετές φορές, μόνο για να καταλάβει ότι ή οι προσπάθειές της δεν φαίνονταν να αποφέρουν καθόλου καρπούς. Πιθανότατα έχει κάνει το πρόβλημα ακόμη χειρότερο!

Πολύ συχνά, οι ηγέτες, των οργανισμών οδηγούμενοι από την επιθυμία τους να νικήσουν, προσπαθούν να κάνουν πολλά πράγματα πρόωρα. Και μ’ αυτόν τον τρόπο, συχνά βάζουν το κάρο μπροστά απ’ το άλογο. Οι περισσότεροι από αυτούς επιχειρούν δομικές αλλαγές πολύ γρήγορα, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο πιστεύουν ότι θα ελέγχουν καλύτερα τον οργανισμό. Έτσι κι αλλιώς, τα εγχειρίδια του management είναι γεμάτα από κάθε είδους ωραία μοντέλα. Αλλά αυτό που λειτουργεί στη θεωρία δεν λειτουργεί απαραίτητα και στην πράξη. Η μετακίνηση κουτιών στα οργανογράμματα δεν θ’ άλλαζε τόσο εύκολα τη δομή εξουσίας και φυσικά η νέα οργανωτική δομή δεν θα υποστήριζε απαραίτητα τη στρατηγική που έχει ο ηγέτης στο μυαλό του. Η οργανωτική δομή ενσωματώνει ισχυρά συμφέροντα κι επομένως η προσπάθεια να την αλλάξει κανείς πρόωρα μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα. Οι διαρθρωτικές αλλαγές στις περισσότερες περιπτώσεις τουλάχιστον δεν είναι το σωστό χάπι για την ασθένεια του οργανισμού.

Οι επιτυχημένες εξυγιάνσεις θ’ απαιτούσαν πρώτα ότι ο ηγέτης του οργανισμού κατανοεί πως η αποσύνδεση δεν λαμβάνει χώρα έξω στο περιβάλλον. Πραγματοποιείται εντός του οργανισμού. Δεν πρέπει απλώς να κατηγορηθεί η αγορά. Η ίδια η εταιρεία έχει το πρόβλημα. Επομένως, το να παραπονιέται ο ηγέτης δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα. Αυτός ή αυτή πρέπει να αναλάβει αμέσως την ευθύνη της κατάστασης και να ενεργήσει αποτελεσματικά κι αποδοτικά σε ότι είναι άμεσα ελέγξιμο. Και το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει από αυτή την άποψη αυτήν είναι να καθιερώσει αποτελεσματικές επικοινωνίες με ανθρώπους στην πρώτη γραμμή, καθώς και με πελάτες, πωλητές και συνεργάτες γενικά. Αυτό θα τον βοηθήσει ν’ αρχίσει να συνδέεται μαζί τους, να χτίζει εμπιστοσύνη και σεβασμό και τελικά να καθορίζει καλύτερα το πρόβλημα ή τα προβλήματα που προκαλούν εσωτερική αποσύνθεση. Αυτός ή αυτή θα χρειαζόταν τότε, μαζί με τα μέρη που πραγματικά ενδιαφέρονται για τον οργανισμό, ν’ αναπτύξει έναν ισχυρό σκοπό και ν’ αρχίσει να τον επικοινωνεί με συνέπεια, αυξάνοντας έτσι την αφοσίωση. Έχοντας καθορίσει σωστά το πρόβλημα κι έχοντας κατά νου τη νέα κατεύθυνση, ο ηγέτης του οργανισμού μπορεί τώρα να διασφαλίσει ότι θα καθοριστούν οι σωστές προτεραιότητες και ότι θα επινοηθεί η σωστή στρατηγική. Ωστόσο, ακόμα δεν είναι η ώρα να δράσει. Αυτός ή αυτή θα πρέπει να χτίσει τους σωστούς συνασπισμούς, με όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές κλειδιά, προτού προχωρήσει. Σ’ αυτό το στάδιο, ο ηγέτης του οργανισμού χρειάζεται συμμάχους για να αντιμετωπίσει όλο το χάος που συνεπάγεται μια εξυγίανση! Αυτό είναι απολύτως σημαντικό. Κι η υποστήριξη πρέπει να είναι ισχυρή. Ακόμη κι ο πιο παρακινητικός εταιρικός σκοπός, ακόμη και το καλύτερο στρατηγικό σχέδιο είναι καταδικασμένα να αποτύχουν χωρίς ισχυρές συμμαχίες. Χωρίς αυτές, ο ηγέτης του οργανισμού θα βρεθεί σύντομα μόνος του εναντίον όλων κατά τη διάρκεια της υλοποίησης. Μόλις καθιερωθούν οι σωστές συμμαχίες, ο ηγέτης μπορεί να ασχοληθεί με τις λεπτομέρειες της εφαρμογής. Αυτός είναι ο τρόπος για να προχωρήσει στις απαραίτητες αλλαγές. Κι αυτές οι αλλαγές δεν πρέπει να ξεκινούν με τη δομή. Δεν πρέπει να ξεκινούν με τους ανθρώπους! Αντ’ αυτού, πρέπει να ξεκινούν με κατανόηση, επικοινωνίες κι υποστήριξη. Και τώρα, αυτός ή αυτή έχει πολλές πιθανότητες να πετύχει. Η αποφασιστικότητα κι η τολμηρή δράση μπορούν τώρα να κάνουν τη διαφορά!