Φόβος και Πίστη

Γ. Καραδήμας Σύμβουλος επιχειρήσεων
Ρωτώντας τις Σωστές Ερωτήσεις ή Δίνοντας τις Σωστές Απαντήσεις;
25 Αυγούστου, 2020
Σύμβουλος επιχειρήσεων Γ. Καραδήμας
Τι Σημαίνει να Είναι Κανείς Επιχειρηματίας;
25 Αυγούστου, 2020
Γ. Καραδήμας Σύμβουλος επιχειρήσεων
Ρωτώντας τις Σωστές Ερωτήσεις ή Δίνοντας τις Σωστές Απαντήσεις;
25 Αυγούστου, 2020
Σύμβουλος επιχειρήσεων Γ. Καραδήμας
Τι Σημαίνει να Είναι Κανείς Επιχειρηματίας;
25 Αυγούστου, 2020

Οι άνθρωποι είναι τα μόνα όντα που ζουν ταυτόχρονα στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Ζουν στο παρελθόν με αναμνήσεις. Οι αναμνήσεις σε μεγάλο βαθμό καθορίζουν όχι μόνο τον τρόπο που σκέφτονται αλλά και τον τρόπο που αισθάνονται και τελικά τον τρόπο που συμπεριφέρονται κι ενεργούν. Αυτό μπορεί να πάει μακριά. Οι άνθρωποι ζουν μερικές φορές σε μια φούσκα που ορίζεται από τα παραδείγματα του παρελθόντος, μια φούσκα από την οποία δε μπορούν ν’ αποδράσουν εύκολα. Κι αυτό συμβαίνει μόνον επειδή το παρελθόν απαντά σθεναρά στις “πώς” ερωτήσεις της ζωής. Απλά, κάτι που έχει συμβεί, έχει συμβεί. Δεν χωράει αμφιβολία γι’ αυτό. Τα γεγονότα είναι γεγονότα. Και τα γεγονότα είναι αντικειμενικά. Ωστόσο, το λάθος που κάνουν συνήθως οι άνθρωποι είναι ότι το νόημα που τους αποδίδεται, δεν είναι. Είναι καθαρά υποκειμενικό!

Οι άνθρωποι ζουν επίσης στο μέλλον. Ζουν στο μέλλον με όνειρα. Τα όνειρα επίσης καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται, αισθάνονται, συμπεριφέρονται κι ενεργούν. Υπάρχει όμως μια σαφής διάκριση μεταξύ αναμνήσεων κι ονείρων. Τα όνειρα απαντούν μόνο στις ερωτήσεις “γιατί”.

Τα όνειρα μπορούν να πραγματοποιηθούν, αλλά δεν έχουν την ευκαιρία να γίνουν πραγματικότητα, εκτός εάν αναληφθεί δράση. Κι αυτό συμβαίνει μόνο όταν οι ερωτήσεις “τι” και “πότε” μπαίνουν στο παιχνίδι. Η προϋπόθεση είναι ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα είναι με την ανάληψη κάποιας άμεσης δράσης. Κι εδώ μπαίνουν τα παραδείγματα του παρελθόντος για να κόψουν δρόμους. Μερικές φορές όλους! Και τις περισσότερες φορές είναι ο φόβος που οδηγεί ολόκληρη τη διαδικασία! Σε τελική ανάλυση, το νόημα που συνδέεται με πράγματα που έχουν βιωθεί είναι αρκετά υποκειμενικό και ως εκ τούτου πολύ ευέλικτο ... Μια δικαιολογία για να μην αναληφθεί δράση μπορεί πάντα να βρεθεί στο βαθύτερο βασίλειο του φόβου! Αυτή είναι η διαδικασία που τροφοδοτεί το θηρίο του φόβου. Κι ο φόβος διεγείρει αντιδράσεις μάχης ή φυγής, η δεύτερη είναι πάντα ο λιγότερο επικίνδυνη και επομένως επιλέγεται συχνότερα!

Η υπέρβαση του φόβου, που βασίζεται στιβαρά στο νόημα που έχει προσκολληθεί στα γεγονότα είναι δύσκολη αλλά όχι αδύνατο να ξεπεραστεί. Αλλά φαίνεται να υπάρχει κάτι. Κι αυτό λέγεται πίστη. Η πίστη βασίζεται στα όνειρα. Βασίζεται σε υποθέσεις. Ως αποτέλεσμα αυτού, εξ’ ορισμού, φαίνεται να είναι αδύναμη. Και είναι πραγματικά. Αλλά υπάρχουν πάντα άνθρωποι που καθοδηγούνται απ’ αυτήν. Σε τελική ανάλυση, τα πράγματα αλλάζουν και είναι αυτοί των οποίων η πίστη κυριαρχεί στον φόβο τους, που οδηγούν μπροστά! Το πώς συμβαίνει αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον λαμβάνοντας υπόψη ότι οι άνθρωποι, οι οργανισμοί κι οι κοινωνίες φαίνεται να οδηγούνται από φόβο. Ο φόβος κυριαρχεί στην συντριπτική πλειοψηφία των συζητήσεων. Και κυριαρχεί στις περισσότερες ενέργειες. Σε τελική ανάλυση, μια στρατηγική για την προστασία αυτού που έχει αποκτηθεί είναι ορθή…

Αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν να κάνουν είναι να ζουν στο παρόν. Να έχουν αντίληψη σχετικά με το τι συμβαίνει τώρα. Να έχουν μια σαφή κατανόηση του γεγονότος ότι μπορεί να υπάρχουν ομοιότητες με άλλες καταστάσεις, αλλά τελικά κάθε κατάσταση είναι μοναδική. Η ζωή στο παρόν επιτρέπει επίσης μια σαφή κρίση σχετικά με το τι είδους όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Γιατί δεν βασίζεται στον φόβο, αλλά σε μια σαφή και καλά ενημερωμένη κατανόηση της τρέχουσας πραγματικότητας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, το παρελθόν μπορεί να χρησιμεύσει ως ένδειξη κι όχι ως απόδειξη. Και τα όνειρα ταυτόχρονα θεωρούνται ως απλές δυνατότητες που πρέπει να βασίζονται σ’ ορισμένες υποθέσεις που πρέπει να αποδειχθούν με κάποιο τρόπο. Η ενοποίηση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος συμβάλλει στην αυτοπραγμάτωση.

Ενοποίηση σημαίνει ότι κάποιος είναι παρών με το μυαλό, το σώμα, τα συναισθήματα και την ψυχή. Σημαίνει ότι κάποιος ελευθερώνει τον εαυτό του από κάθε προδιάθεση και βιώνει το παρόν εξισορροπώντας σκέψεις και συναισθήματα. Σημαίνει ότι κάποιος έχει πλήρη επίγνωση του ότι οι αναμνήσεις είναι απλώς στιγμές της ζωής, η έννοια των οποίων είναι πάντα ανοιχτή σε ερμηνεία. Σημαίνει ότι τα όνειρα μπορούν πάντα να αμφισβητούνται και να δοκιμάζονται σε σχέση μ’ αυτό που βιώνεται στο παρόν. Διότι είναι πολύ συνηθισμένο η προσπάθεια επίτευξης αυτού που ονειρεύεται κανείς να καταναλώνει χρόνο. Και μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς ότι όταν το όνειρο έχει επιτευχθεί τελικά δεν άξιζε όλες τις στιγμές που χάθηκαν στη διαδικασία! Για να ζήσει κανείς μια ζωή που αξίζει να ζήσει, επομένως, δεν είναι σημαντικό μόνο το να καταλάβει κανείς από πού προέρχονται οι φόβοι του. Δεν είναι σημαντικό κανείς να έχει πίστη μόνον. Είναι σημαντικό και τα δύο να είναι ισορροπημένα με την αξία αυτού που βιώνεται σήμερα! Διότι μια ζωή που ρέει είναι μια ζωή που αξίζει να ζει κανείς...